Woestynkoors
-
Toe die Amarok besluit hy’s klaar vir die dag
…die reuk van verbrande rubber en ontnugtering…
-
Waar stof reën slurp
My oulike vriendin is ‘n konsultant vir ‘n kobalt-myn groep wat explorasie werk doen in die Noorde van Namibië. Almal wat my ken weet ek het daardie Maltees-streep ín my; die ene wat in die mouter spring sodra die wiele draai! Dit is hoe ek myself bevind op ‘n properste ‘road trip’ met haar in…
-
Bont lap en baie talent
My vriendin Emsie nooi my op die ingewing saam na Swakopmund se COSDEF sentrum. Wanneer mens Swakop inry vanaf ons binneland se kant, dan kan jy dié plek nie misry nie. Een enorme bont stapel van geboue toring trots asof dit stof van die woestyn afgeskud het en gemaak staan is. Emsie is reeds…
-
‘n Nama se plan…
Slaat en stoot soos ek wil maar daai ore bly te lank en my donkies wil nie kop laat sak of deurstap nie!
-
Marsmannetjies op die brein
..my verbeelding is maar beknop …
-
‘n Nes of Holte?
‘n Turkse prinses in ‘n appelkoosboom
-
Vakansie – varsgebakte brood vir jou siel…
Wat ‘n gemors van ‘n vakansie!
-
Film Resensie: An Infinite Scream
Elkeen van ons wat soos ‘n volstruis met sy kop in die sand staan, en vertrou die regering sal na al jou belange omsien, moet ‘n slag staan en wonder hoe goed dit uitgewerk het vir die Boesmans.
-
Dertig-rand se verskil.
Op langpad moet mens aftrek en op die bossies piepie. Woestynlangs is nie veel koelte nie. Ek skrik sommer my piepie droog want langs die draad is neffens ‘n roering. Daar waar ons afgetrek het, sit reeds ‘n ouman. In die gruisklip tussen sy vlenter skoene lê ‘n blikbord met paar klipkristalle. Mense uit ‘n…
-
Mauro Prosperi …fluister sy naam – hy het woestynkoors.
Partykeer lees ek van mense, en dit laat my stil. Soms vir dae lank. So lees ek van Mauro Prosperi. Mal Italianer, ‘n tienkamp atleet wat daarvan hou om aan Ultra Maratons deel te neem. Toe hy nege-en-dertig jaar oud was (1993), – in die Sahara woestyn, gedurende Marathon des Sables tref ‘n sandstorm. En…
Thulana 