-
Tyd vir Kommapunt
Lank tyd terug het ‘n baie slim gryskop Omie my vertel, mense het so nou en dan kommapunte nodig. Doeityd het ek gedink die Gryskoppie was reeds oor die kop geslaan met sy kenz-stepie. Oor die jare bly die woorde knoei in my gedagtes; los ek weer so effe dat die idee weer uitrys. Akkra…
-
Sterftekennis en doeityd se doodsfeite…
‘n Wildvreemde skrywer pas my (met epos) die annerdag, in sy familieboom in, ek, met al my manne-familename. Daardie legkaartstukkie het my aan die boombou gekry. Natuurlik nie sommer ‘n plakboek ding nie, maar ‘n rêrige ernstige familiestamboom. Vannerselwe is dit onnodig om die wiel te herontwerp, so snuffel ek net op internet. Daar vind…
-
Silverkoppies vier Kersfees met hannevashou.
Een daggie voor Kersfees, maar vandag vier die Duitsers van Windhoek hulle Kersfees. In ‘n supermarkkoffiewinkel wyl ek my tyd totdat my kind klaarmaak met sy werkery. Darem net halfdag vandag. Besig soos ‘n miernes is Windhoek net ‘n klein dorpie. Dis een lewendige TV-sepie, diedselfde mense oor en oor, ander plek, dieselfde plek,…
-
Dank die Vader vir Internet Katties…
My man is dankbaar vir die internet. Dit is die EEN ding in ons huis wat hy seker maak NOOIT in ons huis uithardloop nie. (Wyse man wat met die hand vir my uitgesoek is…) As ons internet leeggetap is, verkrummel my ‘normaal’-geen net daar en dan. Daarsonder sou ek serkerlik ‘n grillerige ou-tannie wees…
-
Koffie pomp in my are…
Almal van ons het al hierdie smaak vir sy eie soort koffie. In Starbucks, met ‘n mondvol kaneel in die plastiekkoppie proe ek, en besef hoe sleg koffie kan wees. Daarna was ek lekker vies vir myself omdat ek soeveel geghoes het vir sulke slegtekoffie. Outyd het my Ma kondensmelk koffie in ‘n fles ingepak wanneer…
-
Majazaan. Die een wat ‘n jas dra.
My Pa se eerste taal was nie Afrikaans nie dit was Zulu. Hy het dit sommer so terloops aangeleer terwyl Memme hom geabba het, op die plaas in Witrivier. Wanneer iemand Zulu praat so gemaklik sonder ‘n aksent, is ‘n gepaste Zulubynaam; ‘n groot eer. Sodra ‘n motreën (Kiza) die grond se nat in die…
-
Oumense se slegte oë…
Hier in ons huis se nok, bondel ‘n swerm bye en trek in. Hulle is hoog op en pla niemand nie. Ek sit vir ure en kyk na al die bedrywigheid. Laatmiddag sien ek klomp dooie bye op die grond lê onder die nok waar hulle nog bondel. Snaakse swartlyf bytjies, sonder daardie bekende dik…
-
Hoekom vier Christene Kersfees, terwyl die vroeë Christene dit nie gedoen het nie?
Originally posted on Reisiger: Ek het ‘n paar versoeke ontvang om weer die “blogpost” oor kersfees te plaas. Daarom sit ek weer die “post” van my op. Mag dit jou help om met vrymoedigheid Kersfees as ‘n jubel en liefdesfees te vier ! Hoekom Kersfees? Aanvanklik het Christene slegs Sondae as fees gevier. Die Opstandingfees…
-
Kerktannies se fluisters…
Destyds is ons sommer baie tyd gegun om smoorverlief te wees. Ons het ons knieë nerwe deurval vir die krieketspelers met ‘n kuiltjie en so, wip in sy kuif. Te ougat as hy jou eendag met so rasperstem vra om te gaan fliek. Daaityd se manne het gewéét hoe om vlerk te sleep. Sien; TV en rugby…
-
Mauro Prosperi …fluister sy naam – hy het woestynkoors.
Partykeer lees ek van mense, en dit laat my stil. Soms vir dae lank. So lees ek van Mauro Prosperi. Mal Italianer, ‘n tienkamp atleet wat daarvan hou om aan Ultra Maratons deel te neem. Toe hy nege-en-dertig jaar oud was (1993), – in die Sahara woestyn, gedurende Marathon des Sables tref ‘n sandstorm. En…
-
Subscribe
Subscribed
Already have a WordPress.com account? Log in now.
Thulana 